FNS Patiëntenvereniging

De troonrede heeft me nooit echt kunnen boeien. De immense tekst met welluidende volzinnen en weinig concrete inhoud laat ik graag over aan de zaal vol opgepoetste dames en heren in veel te dure kleren. Maar dit jaar kon ik er niet omheen. Amper een paar uur na de troonrede barstte mijn LinkedIn feed uit zijn voegen. Nu moest ik toch ook wel even een kijkje nemen. En ik schrok. Want een paar welluidende volzinnen bevatten toch wel enkele concrete uitspraken die me shockeerden.

Onze koning sprak namelijk over zowel de zorg als de uitkeringen. Het waren slechts een paar zinnen, maar die twee alinea’s uit de troonrede deden me wederom beseffen dat in Den Haag niemand iets snapt van ziek zijn.

Preventie

Willem-Alexander: “Dat betekent bijvoorbeeld voor de zorg dat preventie veel belangrijker moet worden. Meer focus op gezondheid legt de basis voor een stelsel waarin een zorgvraag niet altijd meteen een medisch antwoord behoeft.”

Zonder af te willen doen aan het belang van preventie, lees ik hier vooral het gebrek aan inzicht dat ziek zijn vaak genoeg niet te voorkomen is door preventie. Mijn aangeboren heupdysplasie, de daardoor ontstane artrose en mijn FNS zijn niet te voorkomen geweest door een stevig preventieprogramma. Gezond eten, niet roken, geen alcohol en wél bewegen zijn geen magische wondermiddeltjes bij veel aandoeningen. Vooral de tweede zin van (de tekstschrijvers van) Willem - dat er door preventie niet altijd meteen een medisch antwoord nodig is - is gevaarlijk. Opmerkingen als ‘ga eens naar de sportschool’, ‘gewoon wat leuks gaan doen’ en ‘eet je wel gezond’ zijn nu al de dooddoeners waar veel mensen met FNS mee naar huis worden gestuurd. En omdat dit tevens de vaste opmerkingen zijn die vróuwen nog te vaak te horen krijgen, zijn veel FNS patiënten nog eens extra benadeeld.

Wij hebben als FNS-patiënten júist een medisch antwoord nodig. Er is eigenlijk al te weinig medische kennis over FNS en er zijn te weinig behandelopties; dus nog minder de focus op behandeling en nog meer opmerkingen over gezond eten gaan ons niet beter maken. Integendeel.

Uitkeringsgevangenis

Maar echt verbijsterd was ik door de daaropvolgende tekst.

Willem-Alexander: “Wie ziek wordt of werkloos, moet niet worden opgesloten in een uitkering. (…) Nederland heeft iedereen nodig. (…) Hervormingen als deze zorgen ervoor dat Nederland een welvarend land blijft, waarin mensen met vertrouwen plannen kunnen maken voor de toekomst. Een eerste randvoorwaarde daarvoor is veiligheid.”

Ik heb meermaals de zin geproefd…

‘Wie ziek is, moet niet worden opgesloten in een uitkering.’

Moet niet worden opgesloten…

Volgens Willem zit ik dus – gedwongen? - opgesloten in een uitkering…

Sinds 2 jaar ben ik 100% afgekeurd en heb ik dus een WIA-uitkering. Die uitkering is mijn vrijheid. Mijn zekerheid. Juist door die uitkering is er veiligheid gecreëerd waardoor ik met vertrouwen plannen durf te maken voor de toekomst.

Het woord ‘opgesloten’ impliceert dat ik bevrijd moet worden. Dat ik tegen mijn zin een uitkering krijg. Terwijl de wrede waarheid juist het tegenovergestelde is; we moeten vechten om met FNS een uitkering te krijgen. Om gezien te worden voor wie we zijn, mét onze FNS, zodat we gebruik mogen maken van het financiële vangnet dat we in Nederland altijd zo hoog in het vaandel hebben gehad. Ik kan niet anders dan vol afschuw afvragen welke verwrongen geest deze idioterie heeft bedacht, en welke inzichtloze jaknikkers dit vervolgens Willem voor hebben geschoteld die het braaf oplas.

Willem, onze koning, de man die zijn hele volwassen leven een uitkering krijgt…